به خانه من خوش آمدید

توسعه فردی و اعتماد به نفس

من امروز آموختم اعتماد به نفس نقش بزرگی در توسعه فردی دارد.

اعتماد به نفس برای توسعه روح و جسم، از اوجبِ واجبات است.

اعتماد به نفس موجب می شود خودم را به تنهایی دوست داشته باشم و گذران اوقاتم را فقط در گرو توجه دیگران نبینم.

اگر سال‌ها‌ی متعددی را گذرانده‌باشی هر لحظه با خواندن هر کتاب و دیدن هر آموزشی فکرت پر می‌کشد به تجربیاتِ زیستۀ گذشته.

می اندیشم

آیا من تنها بودنِ خودم را با خودم دوست دارم؟؟

خاطرات خوب وبدی به خاطرم خطور می کند، با بعضی شان بغض می کنم، در بروز این بغض و ایجاد این غم، همیشه پای یکی در میان است، که نمی شود نادیده گرفتش و بی خیالش شد.

بلوغ اما این است که ببخشی و بخشیده شوی.

غر زدن ممنوع،پیش کشیدن موضوعات قدیمی ممنوع.

اینها همه باعث توسعه فردی می شود. مهم است بدانی از جان خودت چه می خواهی اینطوری جانت را به لب نمی‌آوری بلکه بزرگ می شوی و رشد می کنی.

من خودم را دوست داشته ام؟

بله من همیشه عاشق خودم بوده ام .

من اعتماد به نفس داشته ام؟

خیر همیشه خیر .

اعتماد به نفس ذاتی است؟

خیر اصلا و ابدا.

پس اعتماد به نفس را می شود آموخت و آموزش داد؟

بله البته صد در صد آموختنی است.

خوشبختی موهبت گرانقدری است این مهم را چگونه به دست آوریم؟

و اما خوشبختی؛

پارامتری که با هیچ متر و ترازویی قابل اندازه گیری نیست گاهی هست و گاهی نیست بود نبودش در گرو بسیاری از عوامل هم هست و هم نیست.

خلاصه کلام را داستایوفسکی در تسخیرشدگان چنین گفته است

انسان بدبخت است، چون نمی داند که خوشبخت است، تنها به همین علت و بس.

حالا در کنار همه عوامل ایجاد توسعه فردی و افزودن اعتماد به نفس، به خوشبختی و احساسش هم می شود اندیشید.

به قول داستایوفسکی برای بدبخت نبودن باید بدانیم که خوشبختیم، همین و بس.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *