هنر افزودن نوشته

به سن و سالی که برسی ارزشمندی لحظه ها بیشتر و بیشتر می شود.

من امشب در اوج خستگی گوشی را به دست گرفتم که خاموشش کنم و بگیرم بخوابم که پیام لایو شاهین کلانتری از خوابیدن منصرفم کرد و حالا بعد از دو تا لایو و دو صفحه نت برداری به تلاش برای نوشتن و منتشر کردن در سایت می پردازم که به یادگار بماند برای خودم .

این روزها بیش از همیشه مشغولم. دانه دانه داشته هایم را می پیچم لای روزنامه و پلاستیک و در جعبه می گذارم که از این «جا» بروم به «جا» یی دیگر یک جا ماندن می پوساندمان.

از این جا به جایی شاکرم  و بیش از آن از این همه نشاطی که مرا در خود غرق نموده است .

از برنامه هایی که برای آینده دارم که همه بدیع و جدیدند .

ایده‌ی نظم دادن به کارها، با انتشارِ اثری که در روزهایِ زندگی من می گذارند را امشب گرفتم . اینجا می‌نویسم که یادم بماند و اجرایی شود .

همین و بس.

دوساعتی است که شنبه شده و من هفته پیش رو را دوست می دارم و با جزئیات شرح می دهم هر روزش را .

که چه روندِ پر جنب و جوشی خواهد داشت.

حالا هم بروم برای ادامه این روند، قدری انرژی از خواب بگیرم و برگردم.