به خانه من خوش آمدید

راهبردهای روزانه

همه چیز ساده تر از آن به نظر می‌رسد که واقعا هست.

نوشتن یک برنامه درست روزانه و یا هفتگی که دیگر جای خود دارد.

برای بهتر نوشتن هر متن چه بهتر که از روی آن بنویسیم.

برای یادگیری جدی گاهی برخی کتاب ها را باید نوشت، رونویسی تمرینی است که گاهی باید در اولویت قرار بگیرد.

هزار سؤال برایمان طرح می شود از روی چه بنویسیم.

از روی آنچه بنویسیم که دغدغه ی نوشتنش را داریم.

کسی نمی تواند در این مورد به ما کمک کند.

پس می شود از روی فهرست برنامه های هفتگی هم رونویسی کرد به زعم من.

چرایی اش هم مشخصا این است که ملکه ذهن می شود.

اگرنه، می‌شود کتابی که خواندیم و دوست داشتیم را رونویسی کنیم. حتی از روی ترجمه های ارزشمند هم می‌شود رونویسی کرد.

روزی بیست دقیقه از یک متن خوب بنویسیم این خودش مطالعه فعال محسوب می شود همان رونویسی کمک به نوشتن می‌کند، باعث پیشرفت و رسیدن به صدای خودمان در نوشتن می‌شود، ابتدا تقلید کنیم تا به خط و مشی خودمان برسیم.

به نظرم رونویسی با تایپ در محیط وورد بسیار جذاب است، این خودش خلق کردن هزار کلمه ها محسوب می‌شود، چقدر ایده برای انجام کارهای گوناگون وجود دارد، که باید هر کدام را که ناب تر و درست تر و به اهداف نزدیکترند را جدی گرفت و باقی البته حذف شوند.

در کسب مهارت های نو سرم گرم است و در راهبرد رسیدن به اهدافم شوق ناکم.

باور کنید می شود در یک روز، کتاب خواستن توانستن نیست را خواند به خواندن کتابِ صحنه پردازی در رمان پرداخت،  تایپ برای هزار کلمه ها را انجام داد، پنج دقیقه ها را جدی گرفت،  صبحانه درست کرد، آبگوشت پخت و سرو کرد،میز عصرانه چید و جمع کرد، املت درست و سرو کرد، ظرف شست، ماشین لباسشویی را پرو خالی کرد، با آقای قائدی راجع به سایتت و مشکلاتش صحبت کرد، آموزشهای او را از نظر گذراند، احوال مادر را پرسید به فرزندان توجه کرد و هزار ویک مسئولیت ریز و درشت را جدی گرفت.

لاکن از محتوای پست روزانه راضی نبود.

این پست باید جور دیگری شکل می گرفت، بسیار جدی تر و علمی تر.

فردا شب چکیده ی «مراتب و مراحل نوشتن و قرار گرفتن در نقطه اوج در راستای توسعه فردی» را شرح و بسط می دهم.

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *