به خانه من خوش آمدید

آمد بهار جان ها ای شاخ تر به رقص آ

امروز هفتم فروردین زیباست.

اول بگویم که کلمه سال من «مداومت» است.

می اندیشم که با مداومت می شود کاری کرد کارستان،همان آهسته و پیوسته، همان که در شعر چشمه و سنگ آموختم.

و اما یک هزار و چهارصد زیبا و هفت روزش.

در این هفت روز دو روز را یواشکی جوری که کرونا نفهمد، خارج از تهران بودم در کنار خانواده .

البته با رعایت همه پروتکل های بهداشتی و جایی که فقط خودمان بودیم و زمین و آسمان و خدا.

معتقدم حالا که زمان انتهای این دوران پندومی مشخص نیست، باید آدم هایی را داشته باشیم که محدود، بتوانیم با یکدیگر اوقات بگذرانیم، برای ایجاد احوالات بهتر.

راستش نیامده ام فقط این ها را بگویم.

من آمده ام بگویم که پر از برنامه و انگیزه و ایده ام .

هر روز با «مداومت» قدم قدم به هدف نزدیک می شوم.

امروز مطالعه کافی داشتم . نتایجش را فردا در همین جا می بینیم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *